Annie Hall

"A relationship, I think, is like a shark. you know? It has to constantly move forward or it dies. and I think what we got on our hands is a dead shark."

Çeşitli izleyici kitleleri tarafından bir başyapıt sayılan film 1935 doğumlu yönetmen, yazar ve senarist Woody Allen tarafından yönetilmiş, senaryosu da yine Allen ve Marshall Brickman tarafından kaleme alınmıştır.  Yönetmenin en iyi işi olarak nitelendirilen film, gösterime girdiği 1977 yılında Star Wars'unda aday olduğu, en iyi film, en iyi yönetmen ve en iyi özgün senaryo dallarında oskar almıştır. Filmde ustalıkla canladırdığı Annie Hall rolü ise aynı zamanda Allen'ın o dönem sevgilisi olan Diane Keaton'a en iyi kadın oyuncu dalında oskar kazandırmıştır. Woody Allen ise başrol oynamasına karşın adaylık dahi elde edememiştir, biz de keşke kamera önüne hiç geçmeseymiş diye düşündük.

Woody Allen'ı "entellektüel komedi" ile eşleştirenlere hak veriyor ve henüz bu türe hazır olduğumu düşünmediğimi de ekliyorum, zira çoğu kişinin defalarca izlediği-misyonerliğini yaptığı filmi iyi bulduğum söylenemez. Allen'ın nevrotik bir Newyork'lu diye nitelediği Alvy Singer ve Annie Hall'un arasındaki sorunlu ilişkiyi anlatan film Allen'ın modern zamanın bol açmazlı kadın-erkek ilişkileri hakkındaki fikirlerini seyirciyi karşısına alarak anlattığı sahnelerle dolu. Evet, bazı yerlerde döneme yenilik getiren kimi teknikler denenmiş ve filmin normal gidişatı yine karakterler tarafından bölünmüş ve hikayeye dışarıdan bakılarak ilişkideki eksikler aranmış, iç konuşmalara yer verilmiş, ekran bölünerek ilişkiye iki taraflı bakmamız sağlanmış hatta filmin bir yerinde animasyon bile kullanılmış; bunlar filmi yenilikçi yapan ve biraz olsun olumlu bakmamızı sağlayan detaylar. (Allen'ın sinemada izlediği ilk film 3 yaşındayken gittiği Snow White'mış).

Alvy: "I wonder what she looks like naked," 

Annie: "He's too smart for me; hang in there."

Filmin başlarında özgüveni olmayan, deli dolu gördüğümüz Annie Hall Alvy Singer'la olan ilişkisinin de etkisiyle olgunlaşıyor, tavırları daha durağan oluyor ve özgüveni yerine geliyor. Alvy'nin daha da çekici bulduğu bir kadın haline gelen Annie Alvy'den ayrılıyor ve bu hikayeyi biz Allen'ın bakış açısından izliyor ve dinliyoruz. Halihazırda filmin otobiyografik olduğu da söylenir, Newyork aşığı yönetmen tıpkı meslektaşı Alvy gibi kadınlarla ilişkilerini kolay kolay yoluna koyamamıştır ve şimdiki evliliğinden önce 2 evlilik ve 2 uzun beraberlik yaşamıştır.

Alvy'nin terapisti : "How often do you sleep together?"

Annie'nin terapisti : "Do you have sex often?"

Alvy: "Hardly ever! Maybe three times a week."

Annie: "Constantly! I'd say three times a week."

Kadın ve erkeğin ilişkiye bakış açıları hakkında yapılmış tespitler ve cesaret gerektiren sinematografik teknikleri denemiş olması takdirimizi kazansa da Allen'ın başyapıtı bizi pek etkilemedi; belki de Annie gibi uzun bir yoldan geçmek ve biraz daha olgunlaşmak gerekiyordur bu filmi anlamak ve sevmek için. 

Woody Allen seviyorsanız ve mizahını gülmeye değer buluyorsanız izleyin, yoksa 93 dakika kolay geçmeyecektir.

Gore Verbinski

Amerikalı yönetmen Gregor ‘Gore’ Verbinski (İsmi ‘Gore’(kan) gibi bir lakabı seçebildiğine göre hoş, evet), son on beş yıldır Amerikan sinemasına çektiği birçok filmle büyük katkıda bulunmuş yazar/yönetmen, aynı zamanda da müzisyen. Şimdiye dek çektiği filmlerin farklı türlerde olması da yönetmenin tür sinemasına yatkınlığından çok sinema sanatının kendisine olan yatkınlığını kanıtlar nitelikte. 

Yaratıcı yönetmen, 16 Mart 1964’te Oak Ridge, Tennessee’de doğmuş. Gençken bir punk rock grubunun gitaristi olan Verbinski (Kendisinin “Little Kings” ve Bad Religion üyesi Brett Gurewitz ve The Vandals üyesi Josh Freese ile “The Daredevils” adında iki grubu varmış), ilk kamerasını satın alabilmek için gitarını satmak zorunda kalmış ve her şey o zaman başlamış. Şimdiyse milyonlarca dolarlık yatırımları ve hasılatı olan filmlerin yönetmeni. Aynı zamanda epey aktif; öyle ki, son on yılda altı tane film çekti ve bu filmlerin hepsi genel anlamda iyi eleştiriler alıp ses getirmeyi başardı.

Verbinski, yönetmenlik kariyerine Bad Religion, NOFX gibi grupların müzik kliplerini yöneterek başladı. Aynı zamanda Budweiser, Nike, Coca-Cola, United Airlines, Canon gibi markaların reklam filmlerine de imza attı. 1996’da çektiği ve aynı zamanda senaryosunu yazdığı kısa film “The Ritual”ın ardından ise profesyonel kariyerinin birinci adımı olan ilk filmini yönetti. 

1-) “Mousehunt”:

Yönetmenin ilk filmi, 1997 yapımı “Mousehunt”tı. “Yılbaşında İzlenebilecek Filmler” listesi yapılsa kendine yer bulabilecek nitelikteki bir aile filmi olan “Mousehunt”, Türkiye’de “Zor Hedef Fare” adıyla gösterime girmişti.

Filmin hikayesini özetlemek gerekirse; babalarından kendilerine miras kalan eski evin milyonlarca dolar edecek değerli bir köşk olduğunu fark eden Smuntz Kardeşler (Lee Evans ve Nathan Lane), maddi durumları pek iyi olmadığı için evin pahasından yararlanmak ister. Ancak evi mesken tutmuş bir fare, onların planlarına engel olmak için elinden geleni yapacaktır.
Özellikle “Tom & Jerry” ile büyümüş neslin ilgisini kolaylıkla çekme potansiyeline sahip bu aile komedisi, gösterime girdiği yıl bayağı iş yapmış ve 90’lı yılların sonunda televizyonda da sıkça gösterilmişti. Bu yüzden 90’lı yıllarda çocuk olmuş kişiler için manevi değeri büyüktür. Gore Verbinski ise, özellikle farenin evin içinde ve borularda gezdiği sahnelerde gösterdiği reji başarısıyla takdiri hak etmiştir.

2-) “The Mexican”:

Yönetmenin “Mousehunt”tan sonraki filmi “The Mexican”, western ve aksiyon süslü bir romantik/komediydi. Brad Pitt ve Julia Roberts’ı ilk kez bir arada gördüğümüz (İkili aynı yıl “Ocean’s Eleven”da yine bir araya gelecekti) ve aynı zamanda Verbinski’nin en az beğenilen filmidir.

Film, son derece sakar Jerry Welbach’ın (Brad Pitt) lanetli olduğuna inanılan eski bir tabancayı sınırdan geçirip patronuna götürmek için hayatını tehlikeye atmasını konu alan, ‘kader ve tesadüf’ temalı bir yapımdır. Pitt ve Roberts’ın pek de ciddiye almadığı ve (James Gandolfini hariç) oyunculukların genel olarak beğenilmediği film, yine de iyi iş yapmıştı. Müzikleri de epey beğenilen yapım, Verbinski’nin sırtını yasladığı hızlı kurgusu ve özellikle ‘geriye dönüş (flashback)’ sahnelerindeki becerisi sayesinde yine de izlenebilir bir romantik/komedi olarak akıllara kazındı.

3-) “The Ring”:
2002 yapımı “The Ring”, Verbinski’nin önünü açan film oldu. Japon yönetmen Hideo Nakata’nın yönettiği roman uyarlaması “Ringu”dan uyarlanan bu gerilim, bir yeniden çevirim olmasına karşın olumlu tepkiler aldı. Eleştirmenler ve seyirci “Ringu”nun daha iyi olduğu konusunda hemfikir olsa da “The Ring”in gayet iyi bir yeniden çevrim olduğunu beyan etti.
“Efsane Replikler” listemizde de repliklerinden birine yer verdiğimiz film, Rachel Keller adlı bir gazetecinin yeğeni Katie öldükten sonra başına gelenleri konu alıyordu. İzleyenleri etkisinde bırakmayı başaran “The Ring”, Gore Verbinski’nin gerilim konusunda da yetenekli olduğunu gözler önüne serdi ve kendisinden sonraki birçok Uzak Doğu yeniden çevrimine (“Dark Water”, “The Grudge”, “Shutter”, “The Eye” gibi) önayak oldu.

4-) “Pirates of the Caribbean”: 
Disneyland’deki “Pirates of the Caribbean”dan uyarlanan ve başrolünde Johnny Depp, Geoffrey Rush, Orlando Bloom ve Keira Knightley’nin oynadığı “Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl”, aslında riskli bir projeydi. Bir kere doksanlı yıllardaki birkaç son derece başarısız örneğin de kanıtladığı üzere korsan filmleri iş yapmıyordu. “The Curse of the Black Pearl”ün ise kabarık bir bütçesi vardı ve yapım 13 yaş sınırlaması alan ilk Disney filmi olacaktı, yani bir başka hayal kırıklığı olması işten bile değildi. Ancak ‘blockbuster’ olarak tabir edilen aksiyon filmlerinin yapımcısı Jerry Bruckheimer, elini taşın altına soktu ve “The Ring” ile iyi eleştiriler almış olan Gore Verbinski’yi yönetmen koltuğuna oturtarak filmi finanse etti. Tabii birçok kişinin bildiği üzere Bruckheimer yanılmadı; “The Curse of the Black Pearl” çok beğenildi; bütçesini fersah fersah katlayan bir hasılat yaptı ve Oscar’a 5 dalda aday oldu. Öyle ki, “The Curse of the Black Pearl”ün ardından aynı kadroyla 2 film daha (“Dead Man’s Chest” ve “At World’s End”) çekildi.
Genel hatlarıyla korsan Kaptan Jack Sparrow (Johnny Depp) yüzünden başları beladan kurtulmayan Will Turner (Orlando Bloom) ve Elizabeth Swann’ın (Keira Knightley) öyküsü olarak tanımlayabileceğimiz “Pirates of the Caribbean” serisi, korsan filmlerine hak ettikleri itibarı geri kazandırdı. Serinin Gore Verbinski’nin yönetmediği dördüncü filmi “On Stranger Tides” ise kötü eleştiriler aldı ve bir filmde yönetmenin ne denli etkili olduğunu gözler önüne serdi diyebiliriz. 

 5-) “The Weather Man”:
Yönetmenin “Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl”den sonra, “Pirates of the Caribbean: Dead Man’s Chest”ten önce çektiği bu komedi/dramanın başrolünde Nicolas Cage ve usta aktör Michael Caine vardı. Müziklerde de “Pirates of the Caribbean”ın müziklerinde imzası bulunan Hans Zimmer’ın ismini görüyorduk.
“The Weather Man“de Nicolas Cage’in oynadığı Dave Spritz’in öyküsü anlatılıyordu. Kariyeri konusunda hiçbir sıkıntısı olmamasına rağmen mükemmeliyetçi babası, sorunlu eski karısı ve ayrıldığı çocukları ile ilişkisi konusunda sorunlar yaşayan Dave, aldığı bir iş teklifinin ardından işi ile ailesi arasında bir karar vermek zorunda bırakılıyordu… Özellikle 2000’lerin ikinci yarısında hayal kırıklığı yaratan yapımlarda izlediğimiz Nicolas Cage, bu filminde de ifadesiz suratına rağmen göze çok batmayan bir performans sergiledi. Film de, çok para kazandırmasa da beğenildi ve naif bir komedi/drama olarak akıllara kazındı. 

6-) “Rango”:
Verbinski’yle çalışmayı belli ki pek seven Johnny Depp’in yönetmenle dördüncü işbirliği, “The Mexican” gibi western süslü bir animasyondu. Yine Hans Zimmer’ın bestelediği mükemmel müziklerle baştan sona son derece eğlenceli bir seyir vaat eden “Rango”, western sevmeyenlerin bile kalbini kazanmayı başardı. Sahiplerinin arabası bir armadilloyu ezdiği için akvaryumu arabanın bagajından düşen ve Vahşi Batı’nın ortasında bir başına kalan bukalemun Rango’nun (Johnny Depp) hikayesini anlatıyordu bu film. Ve Disney’in yahut Dreamworks’ün parlak renkli animasyonlarında pek rastlayamadığımız kirli renk paletiyle, başından sonuna dek klasiklere yaptığı göndermeleriyle ve ince esprileriyle aldığı tüm iyi eleştirileri fazlasıyla hak ettiğini kolayca fark ettiriyordu. Eleştirmenlerin bağrına bastığı “Rango”, aynı zamanda “En İyi Animasyon” dalında Oscar ödülünün de sahibi oldu ve Gore Verbinski’ye ilk Akademi ödülünü kazandırdı.

7-) “The Lone Ranger”: Yine western, yine dolgun bir bütçe, yine Johnny Depp ile işbirliği, ve Verbinski’nin yine Disney’in kanatları altında ve Jerry Bruckheimer’ın yapımcılığında çektiği bir film; “The Lone Ranger”. Deneyimli yönetmenin 2013’te gösterime girecek 215 milyon dolar bütçeli filmi, Tonto isimli bir kızılderiliyle (Johnny Depp) hayatını kurtardığı John Reid namı diğer Lone Ranger’ın (Armie Hammer) öyküsünü anlatacak. “Revolutionary Road”un senaryosunu da yazan BAFTA adayı Justin Haythe’nin senaryosunu yazdığı “The Lone Ranger”, geçtiğimiz aylarda yayımlanan fotoğrafıyla şimdiden merak uyandırmayı başarıyor.

“Bridesmaids”

Kristen Wiig, daha çok televizyondan tanınabilecek bir isim. Beyaz perdede de daha çok animasyonlardaki seslendirmeleriyle biliniyor (Kendisi geçen yıl “How to Train Your Dragon” ve “Despicable Me”de seslendirme yaptı). Akademi Ödülü adaylığı da bulunan Wiig, yine dizilerden tanınan ve birçok başarılı Amerikan dizisinin (“Freaks and Geeks”, “30 Rock”, “Arrested Development”, “Mad Men”, “The Office” gibi) yönetmenliğini yapmış Paul Feig ve Hollywood’da son zamanlarda perdeye aktardığı komedi filmleriyle hayran kitlesini sağlamlaştırmış Judd Apatow ile işbirliği işine girdi ve bu yılın sürpriz komedisi “Bridesmaids” ortaya çıktı.